فصلنامه علوم خبری

فصلنامه علوم خبری

تجارب دبیران در زمینه استفاده از محیط‌های یادگیری مجازی در آموزش زبان فارسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران (نویسنده مسئول). رایانامه: Mpak5152@cfu.ac.ir
2 استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. رایانامه: Karami.edu@cfu.ac.ir
3 کارشناسی ارشد، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران، رایانامه: habibir708@gmail.com
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف مطالعه شیوه‎های استفاده از محیط‌های یادگیری مجازی در آموزش ادبیات فارسی بر اساس تجارب دبیران ادبیات فارسی انجام شد.
روش پژوهش: این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کیفی، از نوع پدیدارشناسی انجام شده است. جامعه آماری شامل تمامی دبیران آموزش ادبیات فارسی دوره اول متوسطه استان همدان بود. با استفاده از روش نمونه‏گیری هدفمند، از بین دبیران ادبیات فارسی که حداقل دو سال تجربه تدریس در محیط‏های یادگیری مجازی داشتند، نمونه‏های مورد نظر انتخاب شدند و مصاحبه تا رسیدن به نقطه اشباع، ادامه یافت. پس از انجام مصاحبه‌ها، محتوای آنها، مکتوب و تحلیل شد.
 یافته‌ها: بر اساس نتایج یافته‏های حاصل از مصاحبه با معلمان ادبیات فارسی، 10 مضمون اصلی و 33 مضمون فرعی به دست آمد. مضامین اصلی شامل: محیط‏های یادگیری مجازی در تدریس ادبیات فارسی، استفاده از محیط یادگیری مجازی در روخوانی، قواعد زبان فارسی، تدریس بخش شعر، آیین نگارش، خودآزمایی‏ها، روش‏های تدریس ادبیات فارسی، ارزیابی ادبیات فارسی، مزیت‏ها و محدودیت‏های استفاده از محیط یادگیری مجازی در تدریس ادبیات فارسی است.
 نتایج: تدریس در محیط‏ های یادگیری مجازی دارای مزیت‏ها و محدودیت ‏هایی است. مطالعه تجارب معلمانی که استفاده از آموزش مجازی را تجربه کرده‎اند، می‎تواند بسیار ارزشمند باشد و به سایر معلمان در تدریس مبتنی بر آموزش مجازی، کمک خواهد کرد. در این پژوهش بر اساس تجارب دبیران ادبیات فارسی، چارچوبی ارائه شد که بر اساس آن، دبیران ادبیات فارسی می‏توانند در محیط های یادگیری مجازی، به شیوه‏های متنوعی، فعالیت‏های خود و دانش‏آموزان را در بخش‏های شعر، روخوانی، نثر، آیین نگارش و قواعد، طراحی و اجرا نمایند.  
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Teachers' Experiences in Using Virtual Learning Environments in Teaching Persian Language

نویسندگان English

Mohammad Paknahad 1
Zohre Karami 2
GHolamreza Habibirad 3
1 Corresponding author, Assistant Professor, Department of Persian language and literature, Farhangian University, Tehran, Iran. E-mail: Mpak5152@cfu.ac.ir
2 Assistant Professor, Department of educational sciences, Farhangian University, Tehran, Iran. E-mail: karami.edu@cfu.ac.ir
3 Masters in Persian language and literature, Farhangian University, Tehran, Iran. E-mail: habibir708@gmail.com
چکیده English

Objective: The present research aimed to study the methods of using virtual learning environments in teaching Persian literature based on the experiences of literature teachers.
Method: This research employed a qualitative research method, specifically phenomenology. The statistical population consisted of all Persian literature teachers in the first cycle of secondary school in Hamedan province. The statistical sample was selected based on purposive sampling from Persian literature teachers with at least two years of experience teaching in virtual learning environments, and interviews continued until saturation was reached. After conducting the interviews, their content was transcribed and analyzed.
Results: Based on the results of interviews with Persian literature teachers, 10 main themes and 33 sub-themes were identified. The main themes include: virtual learning environments in teaching Persian literature; the use of virtual learning environments in Reading aloud; Persian language grammar; teaching the poetry section; the art of writing; self-assessments; methods of teaching Persian literature; assessment of Persian literature; and the advantages and limitations of using virtual learning environments in teaching Persian literature.
Conclusions: Teaching in virtual learning environments has advantages and limitations. Studying the experiences of teachers who have experienced virtual learning can be very valuable and will help other teachers in virtual learning-based teaching. In this research, based on the experiences of Persian literature teachers, a framework was presented by which Persian literature teachers can design and implement their activities and students' activities in the poetry, reading aloud, prose, writing conventions, and grammar sections in a variety of ways in virtual learning environments.

کلیدواژه‌ها English

phenomenology
Persian Literature
Virtual Education
Virtual Learning Environment
منابع
احمدی، پروین؛ آقارفیعی، داود؛ و وزیری‎هشی، فریده. (1396). بررسی دیدگاه کاربران کتاب­خانۀ ملی ایران در زمینۀ ظرفیت­ های آموزشی پیام‌رسان تلگرام در ایران. مجلۀ رسانه، 28 (4)، 131 – 109.
ادیب‏ حاج باقری، محسن. (1389). تجارب دانشجویان پرستاری و مامایی دربارۀ اثربخشی استفاده از پاورپوینت در تدریس. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 10(2)، 123- 111.
اسمیت، دیوید وودراف. (1398). پدیدارشناسی. ترجمه مسعود علیا، تهران: انتشارات ققنوس.
بزرگی، اشرف ­السادات؛ و امینی، طاهره. (1394). بررسی نقش شبکه ­های مجازی در تبادلات علمی. مطالعه کتابداران دانشگاه­های دولتی شهر تهران. تعامل انسان و اطلاعات، 2(3)، 23-13.
چراغ ­ملایی، لیلا؛ کدیور، پروین؛ و صرامی، غلامرضا. (1393). استفاده از شبکه­ های اجتماعی مجازی در آموزش، فرصت­ها و چالش­ها. اندیشه های نوین تربیتی،10(3)، 51-29.
خاقانی ­زاده، مرتضی و شکرالهی، فریدون. (1388). استفاده از رسانه ­ها و وسایل کمک‌آموزشی در تدریس. مجله راهبردهای آموزش، 2(3)، 130-127.
خانی، رضا؛ و بغیری، مهناز. (1393). بررسی استفاده از ابزارهای تحت وب در آموزش زبان انگلیسی در ایران. فصلنامه فناوری آموزش، 2(9)، 31-25.
خیری، زهرا؛ اکبری، حمید؛ نقوی‏ الحسینی، سلمالسادات؛ و پورعباسی، عطااله. (1396). بهره‏مندی از ظرفیت رسانه در استقرار برنامه تحول و نوآوری در آموزش علوم پزشکی؛ یک تجربه عملی. فصلنامه طب و تزکیه، 26(1)، 51-58.
دانایی­ فرد، حسن؛ خائف ­الهی، احمدعلی؛ و خداشناس، لیلاسادات. (1391). فهم جوهره تجربه بازنشستگی کارکنان در بخش دولتی؛ پژوهشی پدیدارشناسانه. اندیشه مدیریت راهبردی، 6 (12)، 153-176.
دلاور، علی. (1385). روش تحقیق در روانشناسی و علوم تربیتی. تهران: نشر ویرایش.
رافعی، سیده فاطمه. (1397). تأثیر یادگیری خود راهبر از طریق تلفن همراه (گروه و کانال تلگرامی) بر صلاحیت‌های حرفه‌ای معلمان ابتدایی. پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی.
رسولی، محمدرضا؛ و مرادی، مریم. (1391). میزان مشارکت دانشجویان ارتباطات در تولید محتوای رسانه‌های اجتماعی. فصلنامه مطالعات فرهنگ- ارتباطات، 13(19)، 140-113.
رضایی، روح­اله؛ صف، لیلا؛ و ادیبی، منصور. (1395). عوامل مؤثر بر قصد استفاده از شبکه اجتماعی تلگرام در فعالیت‌های آموزشی در بین دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد. فصلنامه پژوهش ­های ارتباطی، 23(87)، 64-37.
سراجی، فرهاد. (1391). محیط‌های یادگیری مجازی، امکانی برای کمک به بهبود فرهنگ یادگیری. راهبرد فرهنگ، 5(17-18)، 49- 27.
 سلطانی­ فر، محمد. (1389). دیپلماسی عمومی نوین و روابط عمومی الکترونیک. تهران: سیمای شرق.
شعبانی، احمد. (1383). مبانی برنامه توسعه و کاربرد فناوری ارتباطات و اطلاعات در نظام آموزش و پرورش. پژوهش­نامه پردازش و مدیریت اطلاعات، 19(3،4)، 18-11.
طوفانی‏نژاد، احسان و دیگران. (1397). طراحی و اعتباریابی الگوی آموزشی محیط یادگیری غنی‌شده با شبکه­های اجتماعی مجازی برای دانش‌آموزان با آسیب شنوایی. فصل­نامه­ روانشناسی افراد استثنایی، 8 (29)، 34-1.
عزت­زاده، مستوره و دیگران. (1394). شناسایی رتبه­بندی میزان موفقیت شبکه­های اجتماعی در ایفای نقش آموزشی از نظر نخبگان رسانه. فصلنامه راهبرد اجتماعی فرهنگی، 17، 112-95.
عقیلی، مجتبی؛ و فتوحی­ نیا، مریم. (1393). بررسی تأثیر فناوری هوشمند (کلاس‌های مجهز به تخته هوشمند) بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پسر دبیرستان نمونه شهرستان گنبدکاووس. مجله میان‏ رشته­ ای آموزش مجازی در علوم پزشکی، 5(3)، 46-37.
عیدی ‏زاده، رضا؛ و احمدی‏ بلوط کی، حاجی‏ محمد. (1397). مطالعه رابطه استفاده از شبکه­های اجتماعی واتس­آپ و تلگرام با سبک زندگی دانشجویان رشته­ های علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران. فصلنامه مطالعات جامعه ­شناسی، 10 (38)، 43- 60.
قربان خانی، مهدی؛ و صالحی، کیوان. (1395). بازنمایی چالش‌های آموزش مجازی در نظام آموزش عالی ایران: مطالعه­ای با روش پدیدارشناسی. فصل­نامه­ فن­آوری اطلاعات و ارتباطات در علوم تربیتی، 7 (2)، 123- 148.
گال، مردیت؛ بورگ، والتر و گال، جویس. (1382). روش‌های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی. مترجمان احمدرضا نصر و همکاران، تهران: انتشارات سمت.
ماه ‏پیشانیان، مهسا. (1389). جنگ نرم در فضای رسانه و سایبر: بررسی تطبیقی جنگ نرم آمریکا علیه ایران در عرصه‌های رسانه‌های سنتی و نوین. تهران: علیاء.
محمدی ‏گونه، زهرا. (1394). مطالعه فارسی در شبکه‌های اجتماعی. پایان­نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور استان تهران، مرکز پیام نور تهران جنوب.
مرزبان، امید؛ و اسماعیل­زاده قمی، محمدامین. (1395). تأثیرات ارتباط رایانه­ محور و جنسیت بر یادگیری اصطلاحات زبان انگلیسی توسط دانشجویان دانشگاهی رشته زبان انگلیسی. فصلنامه پژوهش­ های زبان­ شناختی در زبان­های خارجی، 6 (2)، 392-365.
مشتاقی ‏لارگانی، سعید؛ قربانی، سمیرا؛ و رضائیان، حمید. (1387). اعتبار یابی فرم فارسی مقیاس نگرش نسبت به کاربرد تکنولوژی در آموزش میان معلمان مقطع متوسطه شهر اصفهان. فصلنامه نوآوری­ های آموزشی، 7(26)، 126-107.
 موحدین، مریم. (1394). بررسی تطبیقی محتوای متنی و تصویری پیام­ های کاربران شبکه ­های اجتماعی تلگرام و واتس­اپ (مطالعه موردی گروه‌های مجازی دانشجویان تهران مرکز). دانشکده علوم ارتباطات و مطالعه رسانه. دانشگاه آزاد اسلامی. واحد تهران مرکزی.
 هدایت ‏مفیدی، مسیحه؛ کامی ابی­گل، عطیه؛ و علیزاده، علی. (1396). فضای مجازی و زبان فارسی: غیرمعیارهای نوشتاری در شبکۀ اجتماعی تلگرام. فصل­نامۀ مطالعات رسانه­ای، 12(39)، 82-65.
 
References
Abeldina, Z., Moldumarova, Z., Abeldina, R., & Moldumarova, Z. I. (2015). Virtual Learning Space in the System of E-Learning. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(5), 478.
Adib Hajbagheri, M. (2010). Nursing and Midwifery Students' Experiences in Efficiency of Powerpoint in Teaching. Iranian Journal of Medical Education, 10 (2) :111-123. (In Persian).
Aghili, M., & fotouhinia, M. (2014). The Effects of Smart Technology (Classrooms Equipped with Smart Boards) On Motivation and Academic Achievement of High School Students in Gonbad-E-Kavous. Interdisciplinary journal of virtual learning in medical sciences (ijvlms), 5(3), 37-46. (In Persian).
Ahmadi, P., Agharafie, D., & Vaziri-Heshi, F. (2018). Review of National Library of Iran Users’ Viewpoints on Educational Features of Telegram Messaging Service. Rasaneh, 28(4), 109-131. (In Persian).
Ahmed Shabani, (2004). Foundation of Development Program Using of ITC in Iranian Public Education System. Iranian Journal of Information Processing and Management, 19(3), 11-18. (In Persian).
Bozorgi A, Amini T. (2015). Examining the Role of Virtual Social Networks in Scientific Exchanges of Librarians at Public Universities in Tehran. Human Information Interaction, 2(3), 13-23. (In Persian).
Caya, S. (2016). Aspects of Virtual Learning. Global Journal of Human-Social Science Research, 16(9), 22-26.
CheraghMolaei, L., Kadivar, P. & Sarami, G. (2014). On the Use of Virtual Social Networks in Education: Benefits and Challenges. The Journal of New Thoughts on Education, 10(3), 29-51. (In Persian).
Danaeifard, H., Khaef Elahi, A. & Khodashenas, L. (2012). Understanding the Essence of Retirement Experience of Employees in the Public Sector: A Phenomenological Research. Strategic Management Thought, 6(2), 153-176. (In Persian).
Delavar, A. (2006). Research Methods in Psychology and Educational Sciences. Tehran: Virayesh Publishing. (In Persian).
Eydi Zade, R., & Ahmadi Blotaki, H. M. (2018). The Relationship Between the Usage of What’ S App and Telegram Social Networks and Life Style Social Sciences’ Students in Science and Research Branch. Journal of Sociology Studies, 10(38), 43-60. (In Persian).
Ezzatzadeh, M., et al. (2015). Identifying and Ranking the Success Rate of Social Networks in Fulfilling Educational Roles from the Perspective of Media Elites. Socio-Cultural Strategy, 17, 95-112. (In Persian).
Gall, M. D., Borg, W. R.; & Gall, J. P. (2003). Educational Research: An Introduction. Translated by Ahmadreza Nasr et al. Tehran: SAMT. (In Persian).
Ghorbankhani, M, & Salehi, K. (2017). Representation Challenges of Virtual Training in Iran's Higher Education System: A Study of Phenomenological Approach. Information and communication technology in educational sciences, 7(2), 123-148. (In Persian).
Hasan, N., & Bao, Y. (2020). Impact of “e-Learning crack-up” perception on psychological distress among college students during COVID-19 pandemic: A mediating role of “fear of academic year loss”. Children and youth services review, 118, 105355.
Hedayat Mofidi, M., Kamyabigol, A, & Alizadeh, A. (2018). Cyberspace And Farsi Language: Noncommercial Writing on the Social Network of Telegrams. Media Studies, 12(39), 65-82. (In Persian).
Ketelhut, Diane Jass, & Nelson, Brian (2021). Virtual Learning Environments. obo in Education. doi: 10.1093/obo/9780199756810-0288
Khaghanizade, M., & Shokrollahi, F. (2009). Using educational media and coeducational instruments in teaching. Educ Strategy Med Sci. 2 (3), 127-130. (In Persian).
Khany, R. & Boghayeri, M. (2014). Investigating the Efficacy of Web 2 Tools on Language Pedagogy in Iran. Technology of Education Journal (TEJ), 9(1), 25-31. (In Persian).
Kheiry, Z., Akbari, H., Naghvai Alhosseini, S., & Pourabbasi, A. (2017). Using Media in Implementation of Packages for Reform and Innovation in Medical Education; Practical Experience. Teb Va Tazkieh, 26(1), 51-58. (In Persian).
Mah-Pishanian, M. (2010). Soft Warfare in Media and Cyberspace: A Comparative Study of American Soft Warfare Against Iran in Traditional and New Media Arenas. Tehran: Olia. (In Persian).
Marzban, A. & Esmaeizadeh Ghomi, M. A. (2016). The Effects of Computer-mediated Communication (CMC) and Learners’ Gender on EFL University Students’ Idiom Learning. Journal of Foreign Language Research, 6(2), 365-392. (In Persian).
Mohammadi Gooneh, Z. (2015). A Persian Study on Social Networks. Master's Thesis. Payame Noor University, Tehran Province, Payame Noor South Tehran Center. (In Persian).
Moshtaghi Largani, S., Ghorbani, S. & Rezaeian, H. (2008). Validating “Technology Attitude Scale” among Isfahani high school teachers. Journal of Educational Innovations, 7(3), 107-126. (In Persian).
Movahedin, M. (2015). A Comparative Study of Textual and Visual Content of User Messages on Social Networks Telegram and WhatsApp (A Case Study of Virtual Groups of Students at Tehran Markaz). Faculty of Communication Sciences and Media Studies. Islamic Azad University, Central Tehran Branch. (In Persian).
Nikolić, V., Petković, D., Denić, N., Milovančević, M., & Gavrilović, S. (2019). Appraisal and review of e-learning and ICT systems in teaching process. Physica A: Statistical Mechanics and its Applications, 513, 456-464.   
O’Bannon, B. W., Beard, J. L., & Britt, V. G. (2013). Using a Facebook group as an educational tool: Effects on student achievement. Computers in the Schools, 30(3), 229-247.
Porter, L. W., & Lawler, E. (2017). Impact of virtual education courses on the performance of good managers. Journal of Ramaya Publishing, 1(7), 1-9.
Rafei, S. F. (2018). The Effect of Self-Directed Learning via Mobile Phone (Telegram Group and Channel) on the Professional Competencies of Elementary School Teachers. Master's Thesis, University of Birjand, Faculty of Education and Psychology. (In Persian).
Rasooli, M. & Moradi. M. (2012). The Rate of Communication Students Coordination in Producing Social Media Content. Journal of Culture-Communication Studies, 13(19), 113-140. (In Persian).
Rezayei, R., Safa, L. & Adibi, M. (2016). Factors Affecting the Intention of Using Telegram in Educational Activities Case Study: Mashhad University Students. Communication Research, 23(87), 37-64. (In Persian).
Seraji, F. (2012). Virtual learning Environments, an Opportunity to Help Promote the Culture of Learning. Strategy for Culture, 5(17-18), 27-49. (In Persian).
Smith, D. W. (2019). Phenomenology. Translated by Masoud Olia, Tehran: Qoqnoos. (In Persian).
Soltanifar, M. (2010). New Public Diplomacy and Electronic Public Relations. Tehran: Simaye Shargh. (In Persian).
Toofaninejad, E. et al. (2018). Designing and Validating of Learning Environment Enriched by Virtual Social Network Instructional Model for Deaf and Hard of Hearing Students. Psychology of Exceptional Individuals, 8(29), 1-34. (In Persian).