منابع فارسی
آرمین، محسن،(1385) انرژی هستهای ایران در قطار احمدینژاد، مجله بازتاب اندیشه، بهنقل از سالنامه اعتماد، ص.15.
ادیب زاده، مجید (1387) زبان، گفتمان و سیاست خارجی، نشر اختران، چاپ اول،ص.146.
اصغرزاده، ابراهیم، روزنامه شرق، 3/5/1394، ص. 3.
ازغندی، علیرضا (1388) سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، چاپ پنجم، تهران: قومس.
دلاورپور اقدم، مصطفی (1387) ایران و مسئلهی هستهای، تهران: مطالعات راهبردی.
امین زاده، محسن(1400) سیاست خارجی و توسعه ملی، نشر نگاه معاصر، چاپ اول، ص. 289.
پایا، علی و محمدامین قانعی راد (1395) هابرماس و روشنفکران، انتشارات طرح نو، چاپ اول، ص. 320.
جوادی ارجمند، محمدجعفر(1387) سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از دیدگاه سند چشمانداز 1404 با تکیهبر دولت توسعهگرا، کنفرانس ملی سیاست خارجی توسعهگرا، پژوهشکده تحقیقات استراتژیک.
جوادی ارجمند، محمدجعفر(1392) رابطه هویت و منافع در سیاست خارجی جمهوری اسلامی با تکیهبر رویکرد سازهانگاری فصلنامه تحقیقات سیاسی بینالمللی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شماره پانزدهم.
حداد، غلامرضا (1394) ساختار معنایی نو اصولگرایان و سیاست خارجی جمهوری اسلامی (1392-1384)، پژوهشنامه علوم سیاسی، سال دهم، شماره3،صص.101-41
حقدار، علیاصغر (1378) گفتمان فرهنگی سیاست خارجی، انتشارات شفیعی، ص. 107.
خالوزاده، سعید (1385) ارزیابی گفتگوهای سازنده بین جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا در کتاب نگاهی به سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، مرکز چاپ و انتشارات وزارت خارجه، ص. 225.
داوری، عبدالرضا (1395) روزنامه آرمان،25/2/1395
دانلی، جک (1386). حقوق بشر، دموکراسی و توسعه، ترجمه سیروس فیضی، مجله راهبرد، شماره چهلوچهار، تابستان، ص. 232.
زهرانی، مصطفی (1376) مباحث نظری تحریم اقتصادی، در مجموعه مقالات نظریههای تحریم اقتصادی مجله بررسیهای مسائل اقتصاد انرژی، ص. 4.
سلیمانی، رضا (1388) سیاست خارجی دولت خاتمی، انتشارات کویر، چاپ اول، ص. 64.
سیدنژاد، سیدباقر(1389) مطالعه تحلیلی و تطبیقی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران با نظریه سازهانگاری فصلنامه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیهالسلام.
شهرام نیا، مسعود و نظیفی، نازنین (1392) تأثیر جهانیشدن بر دیپلماسی فرهنگی با تأکید بر نظریه صلح سازی، فصلنامه راهبرد فرهنگ، شماره24، ص. 142.
شوری، محمد (1382) هژمونی و ضد هژمونی، مجله راهبرد، شماره 27.
نوری، وحید (1389) اولویتهای جغرافیایی- عقیدتی در سیاست خارجی دولت نهم، فصلنامه رهآورد سیاسی، سال هفتم، شماره25،صص.27-52.
قاسمی، فرهاد (1387) نگرش شبکهای به مناطق و تحلیل فرآیندهای آن از دیدگاه تئوری سیکلی، فصلنامه ژئوپلیتیک، ص. 99.
قهرمان پور بناب، رحمان (1383) تحلیل تکوینگرایانه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره 23، ص. 83.
متقی، ابراهیم و کاظمی، حجت (1386) سازهانگاری، هویت، زبان و سیاست خارجی، فصلنامه سیاست، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، شماره 4.
محمودی، جعفر، رونقی، محمدحسین، رونقی، مرضیه (1392) تعین وزن و رابطه بین شاخصهای حکمرانی خوب در ایران، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال شانزدهم، شماره 92، ص. 46.
مدیر شانه چی، محسن (1392) سیاست خارجی ایران (1384-1357)، نشر نگاه معاصر، ص. 64.
مشیرزاده، حمیرا (1383) گفتگوی تمدنها از منظر سازهانگاری، مجله سیاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، شماره 63 بهار، ص. 188.
مشیر زاده، حمیرا (1385) تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از منظر سازهانگاری، تهران، دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی.
محمودیرجا، سیدزکریا(1393) بررسی و تحلیل رویکرد دولتهای خاتمی و احمدینژاد در قبال جهانیشدن فرهنگ، پایاننامه کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه اصفهان.
محمودیرجا، سید زکریا، امامجمعهزاده، سید جواد، و باقری دولتآبادی، علی. (1395). تحلیل رویکرد دولت نهم و دهم نسبت به جهانیشدن فرهنگ با استفاده از نظریه آشوب. فصلنامه پژوهشهای راهبردی سیاست، 5(17)، 143-168.
مختاری، اکبر (1383) بررسی واقعگرایانه سیاست خارجی خاتمی، مجله گزارش، شماره159، ص. 58.
ملکی، محمدرضا و راز قندی، انسیه (1390) دیپلماسی عمومی و دولت احمدینژاد؛ بازی در سطح خرد در خاورمیانه، فصلنامه علوم سیاسی، شماره16، ص. 128.
موسوی، سیدمحمد (1400) دولت توسعهگرا و چالشهای توزیع اقتصادی در ایران (1399-1357) مجموعه مقالات پانزدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران، ص. 202.
حکیم، حمید(1398)تاثیر رسانهها در سیاست خارجی، مجله علوم خبری،دوره 8، شماره 2 : 137-174.
اکبری، زهرا (1400) قش دیپلماسی رسانهای جمهوری اسلامی ایران در منطقه گرایی درونزا در غرب آسیا،مجله علوم خبری، دوره 10، شماره 3 : 11-36.
رهبر،عباسعلی ،قنبرپور،سارا(1399) نسبت شفافیت سیاسی و اعتماد سیاسی، مجله علوم خبری،دوره 9، شماره 3 : 47-78.
میرزایی حسین (1394) تأملی بر سیاست خارجی محمود احمدینژاد در قبال اسرائیل و مسئله هولوکاست، مجله مستضعفین، ص. 61.
میدری، احمد و خیرخواهان جعفر (1383) حکمرانی خوب بنیان توسعه، تهران، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی،
میدری، احمد (1385) مقدمهای بر نظریه حکمرانی خوب، فصلنامه علمی و پژوهشی رفاه اجتماعی، شماره 22
هلد، دیوید (1369) مدلهای دموکراسی، مترجم عباس مخبر، چاپ اول، تهران انتشارات روشنگر، ص.428
هودشتیان، عطاءالله، گفتگوی تمدنها بدون جامعه مدنی نمیشود، منبع اینترنتی پایگاه تحلیلی بنیاد باران، 12/4/1395
واعظی، رضا، آزمندیان، محمدصادق (1390) مدل پاسخگویی سهبعدی: نگاهی متفاوت به پاسخگویی، فصلنامه مدیریت انتظامی، شماره اول، بهار، ص. 145.
ونت، الکساندر(1384) نظریه اجتماعی سیاست بینالملل، ترجمه حمیرا مشیرزاده، تهران، دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی.
یاقوتی، محمدمهدی(1390) تحلیل سیاست خارجی و هویت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه سیاست خارجی، ص. 22.
References
Adibzadeh, M. (2008). Language, Discourse, and Foreign Policy (1st ed., p. 146). Akhtaran Publishing. (In Persian).
Akbari, Z. (2021). The Role of the Islamic Republic of Iran’s Media Diplomacy in Endogenous Regionalism in West Asia. Journal of Communication Sciences, 10(3), 11–36. (In Persian).
Aminzadeh, M. (2021). Foreign Policy and National Development (1st ed., p. 289). Contemporary Perspective Publishing. (In Persian).
Amy, L. C. (2007). Identity Theory and Foreign Policy. Politics & Policy, 35(1), 17. https://www.blackwell-synergy.com
Asgari, A. (2014). Iran’s Foreign Policy Decision-Making Process in the Dynamic Fields of Foreign Policy from the Seventh to the Ninth Government (1st ed., p. 255). Political and International Studies Office. (In Persian).
Bagheri, K. (2014). Influence of the Power Structure in Iran’s Foreign Policy Decision-Making in the Ninth and Tenth Governments (Doctoral dissertation, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran). (In Persian).
Barzegar, K. (2007). Realism and National Power in Iran’s Foreign Policy. Political Science Quarterly, 2(1), 90. (in Persian)
Baylis, J., & Smith, S. (2006). The Globalization of World Politics: An Introduction to International Relations (4th ed.). Oxford University Press.
Bemanian, M. R. (2011). Evaluation of Public Diplomacy Strategies in the Islamic Republic of Iran (Master’s Thesis, Baqir Al-Olum University, Qom). (In Persian).
Buzan, B. (1991). People, States and Fear: An Agenda for International Security Studies in the Post-Cold War Era. ECPR Press
Eftekhari, A., & Fathi, S. (2006). The Role of Identity in the Foreign Policy of the Islamic Republic of Iran. Foreign Policy Quarterly, 20(1), 183. (In Persian).
Esfandiari, Z., & Shafiei, E. (2014). Public Diplomacy in International Politics. Strategic Studies Quarterly, 17(63), 97–128. (In Persian).
Fathi, S. (2013). Interaction Between the Principles Governing Iran’s Foreign Policy and Global Trends. Iranian Foreign Policy Quarterly, 27(1), 153–176. (In Persian).
Fazayeli, N. (2019). The Role of the Media in the Soft Power of the Islamic Republic of Iran With Emphasis on Public Diplomacy. National Congress on Media and Soft Power, 4–14. (In Persian).
Fazeli, M. (2008). Constructivism in International Relations: Theory, Method, and Research. Iranian Quarterly of International Politics, 2(1), 101–132. (In Persian).
Ganji, H. (2011). Diplomacy and Diplomatic Law. Ganj-e Danesh Publishing. (In Persian).
Gartzke, E., & Gleditsch, K. S. (2006). Identity and Conflict: Ties That Bind and Differences That Divide. European Journal of International Relations, 12(1), 53–87.
Ghasemi, F. (2008). A Network Perspective on Regions and Analysis of Their Processes From a Cyclical Theory Perspective. Geopolitics Quarterly, 99. (In Persian).
Ghasemi, F., & Abarzaman, M. R. (2014). Reviewing the Patterns of Interaction Between Identity and Interests in Foreign Policy. International Political Research Quarterly, 6(4), 27–61. (In Persian).
Ghazizadeh, S. (2005). The Necessity of Applying Public Diplomacy in the Foreign Policy System of the Islamic Republic of Iran. Foreign Policy Quarterly, 19(3), 783–817. (In Persian).
Ghorbani, M., & Motahar, A. (2020). Effective Strategies in Strengthening the Islamic Republic of Iran’s Public Diplomacy. Foreign Policy Quarterly, 34(2), 73–98. (In Persian).
Haddad, G. (2015). The New Ideological Structure of Principlists and the Foreign Policy of the Islamic Republic (2005–2013). Political Science Research Journal, 10(3), 41–101. (In Persian).
Haghdar, A. A. (1999). Cultural Discourse of Foreign Policy (p. 107). Shafi’i Publications. (In Persian).
Hakim, H. (2019). The Impact of Media on Foreign Policy. Journal of Communication Sciences, 8(2), 137–174. (In Persian).
Held, D. (1990). Models of Democracy (A. Mokhber, Trans.). Roshanagar Publishing. (In Persian).
Houdashtian, A. (2016, July 3). Dialogue of Civilizations Cannot Exist Without Civil Society. Baran Foundation Analytical Base. (In Persian).
Javadi Arjmand, A. (2008). Public Diplomacy and the Theories of Communication and International Relations. Quarterly of Political and International Research, 1(2), 29–56. (In Persian).
Javadi Arjmand, A. (2013). Public Diplomacy and Integrated Marketing Communications. Quarterly of Political and International Research, 5(15), 207–236. (In Persian).
Jepperson, R. L., & Wendt, A. (1996). Norms, Identity, and Culture in National Security. In P. Katzenstein (Ed.), The Culture of National Security: Norms and Identity in World Politics (pp. 33–75). Columbia University Press.
Khali Zadeh, S. (2006). An Introduction to the Principlists’ Government and the Islamic Republic’s Foreign Policy. Journal of Political Science, 2(5), 125–160. (In Persian).
Khosravi, M. H. (2016). Public Diplomacy in the Islamic Republic of Iran: Capacities and Limitations. Quarterly of Political and International Research, 8(27), 87–111. (In Persian).
Kubalkova, V. (2001). Foreign Policy in a Constructed World. M.E. Sharpe.
Mahmoudi-Reja, S. Z. (2014). An Analysis of the Approaches of Khatami’s and Ahmadinejad’s Administrations toward the Globalization of Culture (Master’s thesis, University of Isfahan, Department of Political Science). (In Persian).
Mahmoudi-Reja, S. Z., Emamjomezadeh, S. J., & Bagheri-Dolatabadi, A. (2016). Analysis of the Approach of the Ninth and Tenth Administrations Toward Cultural Globalization Using Chaos Theory. Strategic Research in Politics Quarterly, 5(17), 143–168. (In Persian).
Mahmoudi Jafarounaghi, N., et al. (2013). Analysis of Iran’s Foreign Policy in the Tenth Government (2009–2013). Iranian Foreign Policy Quarterly, 27(4), 155–176. (In Persian).
Maleki, A., & Razaghandi, S. (2011). An Analysis of Role and Function of Public Diplomacy in Iran’s Foreign Policy. Quarterly of Political Science, 7(3), 25–50. (In Persian).
Meidari, A., & Biabangard, E. (2015). Public Diplomacy of the Islamic Republic of Iran in the Process of Regional Convergence. Strategic Studies Quarterly, 18(67), 99–126. (In Persian).
Mousavi Shafahi, S. M., & Heydari, M. (2016). The Role of Cultural Diplomacy in Strengthening the National Security of the Islamic Republic of Iran. Journal of Political Science, 12(4), 129–154. (In Persian).
Mousavi Shafahi, S. M., & Nezamabadi, M. (2012). The Role of Public Diplomacy in Iran’s Regional Power-Building Process. International Political Research Quarterly, 4(13), 49–74. (InPersian).
Nincic, M. (2011). Beyond National Interest: The Future of Realism in International Politics. Palgrave Macmillan.
Nye, J. S. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. Public Affairs.
Rashidi, A., & Aligolbandi, A. (2008). Innovation in Public Diplomacy. Journal of Iranian Foreign Policy, 21(4), 117–148. (In Persian)
Rezaei, H., & Meidari, A. (2018). The Role of Economic Diplomacy in the Success of Iran’s Foreign Policy. Economic Diplomacy Quarterly, 2(3), 45–72. (In Persian).
Rostami, M., & Moghimi, S. M. (2015). Analyzing the Relationship Between Public Diplomacy and the Legitimacy of the Political System in Iran. Journal of Political Science, 11(2), 65–90. (In Persian).
Sadeghi, M., & Sajjadi, S. N. (2019). Sport Diplomacy as a Component of Public Diplomacy. Sport Management Quarterly, 10(3), 45–67. (In Persian).
Shafiei, E., & Esfandiari, Z. (2011). Public Diplomacy and Soft Power in the Foreign Policy of the Islamic Republic of Iran. Iranian Quarterly of International Politics, 3(10), 65–90. (In Persian).
Shakeri, M., & Hemmati, A. (2016). The Role of Public Diplomacy in the Islamic Republic of Iran’s Foreign Policy Towards Africa. African Studies Quarterly, 22(4), 45–72. (In Persian).
Soltani, A., & Shafiei, E. (2013). The Media and Public Diplomacy of the Islamic Republic of Iran. Journal of Communication Sciences, 5(2), 35–60. (In Persian).
Yaghouti, A., & Moradi, M. (2020). Analyzing the Role of Public Opinion in the Success of Iran’s Public Diplomacy. Foreign Policy Quarterly, 34(1), 85–110. (In Persian).
