فصلنامه علوم خبری

فصلنامه علوم خبری

جنگ شناختی؛ عرصه جدید در ارتباطات سیاسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
هاتف پوررشیدی 1
جواد علی پور 2
1 استادیار علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. رایانامه: h.pourrashidi@urd.ac.ir
2 استادیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. (نویسنده مسئول)، رایانامه: alipor@tabrizu.ac.ir
10.22034/lrsi.2024.479537.1255
چکیده
هدف: این مقاله نقش جنگ شناختی را به عنوان یکی از مصادیق قدرت نرم در ارتباطات سیاسی موشکافی می­کند.
روش‌پژوهش: روش تحقیق این پژوهش کیفی و از نوع تحلیل ثانویه است که در آن از داده‌های موجود برای پاسخ به سؤالات تحقیقی جدید استفاده می­شود. روش تحلیل ثانویه در چند مرحله صورت می­گیرد: در مرحله اول، اهدف تحقیق شناسایی شد. در مرحله دوم داده­های موجود جستجو شد تا در مرحله سوم کیفیت داده­های موجود ارزیابی شود. در مرحله چهارم، از میان داده­های موجود، تقریباً بیست اثر به عنوان داده­های مناسب در حوزه رسانه، قدرت نرم، ارتباطات سیاسی و جنگ شناختی انتخاب شد. در مرحله پنجم، این داده­ها ارزیابی و در نهایت با تحلیل و تفسیر داده­ها، نتیجه­گیری به عمل آمد.
یافته‌ها: جنگ شناختی مفهومی جدید در مطالعات میان‌رشته‌ای علوم شناختی، ارتباطات و علوم سیاسی است. ظهور این مفهوم نظر متفکران و سیاستمداران را در مورد ارتباطات سیاسی دچار تحول کرده است. همان طور که ارتباطات سیاسی از اثرات شناختی رسانه‌های جمعی برای بهبود روابط میان سیاست­مداران، مردم و رسانه ها بهره می­گیرد، نظریه‌پردازان جنگ شناختی نیز هدف مشابهی دارند؛ تفاوت اصلی این دو، نحوه نگاه و بهره‌گیری از توان رسانه‌هاست که یکی به دنبال ایجاد ارتباط واقعی و مؤثر میان مردم و سیاست­مداران از طریق تبلیغات و اطلاع رسانی صحیح و دیگری به دنبال بهره‌گیری از خلاء ارتباط میان حاکمان و مردم و ایجاد تنازع و نابودی علقه‌های فکری بین مردم و سیاست­مدارن است.
نتیجه‌گیری: جنگ شناختی به عنوان تهدیدی برای تخدیر و تأثیرگذاری بر اذهان و افکار عمومی جزء جنگ‌های نرم دسته‌بندی می‌شود. در این جنگ برای دستکاری هوشمندانه و تخریب بیشتر اذهان و قلوب از ابزارهای علوم شناختی فناوری­های رسانه­ای جدید و هوش مصنوعی استفاده می­شود. در نتیجه، جنگ شناختی عرصه جدیدی در ارتباطات سیاسی محسوب می­شود که در آن رسانه­ها کارکرد شناختی پیدا کرده‌اند.
کلیدواژه‌ها
قدرت نرم
نانوتکنولوژی
تخدیر ذهن
علوم شناختی

عنوان مقاله English

Cognitive Warfare; A New Arena in Political Communication

نویسندگان English

Hatef Pourrashidi 1
Javad Alipoor 2
1 Assistent Professor, Department of Communications, University of Religions & Denominations, Qom, Iran. E-mail: h.pourrashidi@urd.ac.ir
2 Corresponding author, Assistant Professor, Department of Political Science, Faculty of Law and Social Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran. E-mail: alipor@tabrizu.ac.ir
چکیده English

Objective: This article scrutinizes the role of cognitive warfare as an example of soft power in political communication.
Methods: The research method of this article is secondary analysis as a qualitative method, in which existing data are used to answer the new questions of the research. The method of secondary analysis is carried out in several stages: In the first stage, the research objectives were identified. In the second stage, existing data were searched, and in the third stage, the quality of the existing data was evaluated. In the fourth stage, among the existing data, approximately twenty articles and books were selected as appropriate data in the fields of media, soft power, political communication, and cognitive warfare. In the fifth stage, these data were evaluated and finally, conclusions were drawn by analyzing and interpreting the data.
Results: Cognitive warfare is a new concept in interdisciplinary studies of cognitive science, communication, and political science. The emergence of this concept has transformed the views of thinkers and politicians about political communication. While political communication uses the cognitive effects of mass media to improve the relations between politicians, the public, and the media, cognitive warfare theorists have a similar goal; the main difference between them is the way within that they view and utilize the power of the media, the first seeks to create real and effective communication between the public and politicians through advertisement and accurate information, while the second attempts to exploit the communication gap between the rulers and the public and create conflict and destroy intellectual ties between the public and politicians.
Conclusion: Cognitive warfare is classified as a soft war to threat and influence public minds and opinions. In this war, the tools of cognitive science, new media technologies and artificial intelligence are used in order to smart manipulation and further destroying of minds and hearts. As a result, cognitive warfare is considered a new arena in political communication in which the media has acquired a cognitive function.

کلیدواژه‌ها English

Soft power
Nanotechnology
Mind Anesthesia
Media
اقدامی­تطفی، داریوش  و رضایی­کلده، مهدی. (۱۴۰۳). «تدوین راهبردهای مقابله با جنگ شناختی مردم­محور»، راهبرد دفاعی، ۲۲ (۸۵)،  ۸۱-۱۰۴.
سلطانی، فرزاد؛  محمدی منفرد، حسن  و جاودانی مقدم، مهدی. (۱۴۰۱). «بررسی کاربرد جنگ شناختی در حوزه­های عملیاتی سازمان ناتو»، محیط­شناسی راهبردی جمهوری اسلامی ایران، ۶ (۴)، 153-178.
شاملو، رضا  و رضازاده، مصطفی. (۱۴۰۳). «شناسایی و اولویت‌بندی کارکرد‌های سیاسی فضای مجازی (شبکه‌های اجتماعی) در جنگ شناختی»، راهبرد دفاعی، ۲۲ (۸۵)، ۱۰۵-۱۲۹.
فرندبرگ، جی و سیلورمن، گوردون. (1400). علوم شناختی (مقدمه ای بر مطالعه ی ذهن)، ترجمه محسن افتاده حال، تهران: انتشارات موسسه ی آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی، چ 3.
References
 
Arendt, F. & Matthes, J. (2014). “Cognitive Effects of Political Mass Media”, In C. Reinemann (Ed.), Handbook of communication science: Political communication (pp. 547–568). Berlin: DE Gruyter Mouton.
Backes, O. & Swab, A. (2019). Cognitive Warfare; The Russian Threat to Election Integrity in the Baltic States, Belfer Center for Science and International Affairs, Harvard Kennedy School.
Bernal Alonso; et al (2020). Cognitive Warfare, NATO.
Blumler, J. (2015). “Core Theories of Political Communication: Foundational and Freshly Minted”, Journal of Communication Theory, No 25: 426–438. doi:10.1111/comt.12077
Claverie, B. (2022). What Is Cognition? and How to Make it One of the Ways of the War? The Future of Cognitive Dominance, NATO Collaboration Support Office, pp. 4, 1-17.
Cluzel, F. (2020). Cognitive Warfare, a Battle for the Brain, NATO.
Danyk, Y. & Briggs, Ch. (2023). “Modern Cognitive Operations and Hybrid Warfare”, Journal of Strategic Security, Vol. 16 (1), 35-50. https://doi.org/10.5038/1944-0472.16.1.2032
Eghdami-Tatfi, D. & Rezaei Kaldeh, M. (2014). “Developing Strategies to Deal with People-Centered Cognitive Warfare”, Defense Strategy, 22 (85), 81-104. https://dorl.net/dor/20.1001.1.17351723.1403.22.85.4.0
Friedenberg, J. & Silverman, G. (2021). Cognitive Sciences (An Introduction to the Study of the Mind), translated by Mohsen OftadehHal, Tehran: Publication of Educational and Research Institute of Defense Industries, Ed. 3. (In Persian).
Friedenberg, J. & Silverman, G. (2006). Cognitive science: an introduction to the study of mind, SAGE Publication.
Gomichon, M. (2013). “Joseph Nye on Soft Power, E-International Relations”: https://www.e-ir.info/2013/03/08/joseph-nye-on-soft-power.
Goncvales, G. (2018). Political Communication, the International Encyclopedia of Strategic Communication, JohnWiley & Sons, Inc.
Greco, A. (2012). “Cognitive science and cognitive sciences”, Journal of Cognitive Science, No: 13, 471-485. http://doi.org/10.17791/jcs.2012.13.4.471
Haigh, K. & Andrusenko, J. (2021). Cognitive Electronic Warfare: An Artificial Intelligence Approach, Norwood: Artech House.
Henschke, A. (2025). Cognitive Warfare: Grey Matters in Contemporary Political Conflict, New York: Routledge.
Hung, T. (2022). “How China’s Cognitive Warfare Works: A Frontline Perspective of Taiwan’s Anti-Disinformation Wars”, Journal of Global Security Studies, Vol. 7 (4), 1–18. https://doi.org/10.1093/jogss/ogac016
Ishii, K. (2005). “Cognitive Science as Science of the Mind”, Quarterly Review, No: 1 4, 13-25.
Kott, A. (2008), Battle of Cognition: The Future Information-Rich Warfare and the Mind of the Commander, Westport: Greenwood Publishing Group.
Lee, Sh. (2011). Public Diplomacy and Soft Power in East Asia, Palgrave Macmillan.
Leucea, I. (2022). “The Cognitive Warfare in Designing the International Society and Security Environment”, 22nd International Conference on Redefining Community in Intercultural Context, Brasov.
Maurer, P. (2019). “Perceptions of Media Influence and Performance among Politicians in European Democracies”, International Communication Gazette, Vol. 85 (5), 347-364. https://doi.org/10.1177/17480485221146088
McNair, B. (2011). An Introduction to Political Communication, London: Routledge.
Nye, J. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics, New York: Public Affairs.
Reczkowski, R. & Lis, A., (2022). “Cognitive Warfare: what is our actual knowledge and how to build state resilience?” Security, Theory and Practice, Vol. XLVIII (3), 51-61. http://dx.doi.org/10.48269/2451-0718-btip-2022-3-003
Shamlou, R. & Rezazadeh, M., (2014). “Identifying and Prioritizing the Political Functions of Virtual Space (Social Networks) in Cognitive Warfare”, Defense Strategy, Vol. 22 (85), 105-129. (In Persian). https://dorl.net/dor/20.1001.1.17351723.1403.22.85.5.1
Soltani, F. et al. (2022). “Investigating the Application of Cognitive Warfare in NATO’s Operational Field”, The Quarterly Journal of Strategic Environment of the Islamic Republic of Iran, Vol. 6 (4), 153-178(In Persian). https://dorl.net/dor/20.1001.1.28212673.1401.6.21.5.7
Wright, K.; Scott, M. & Bunce, M. (2020). “Soft Power, Hard News: How Journalists at State-Funded Transnational Media Legitimize Their Work”, The International Journal of Press/Politics, Vol. 25 (4), 1–25. https://doi.org/10.1177/1940161220922832